‘Oh, dat was het, het mag niet van mezelf…’

‘Oh, dat was het, het mag niet van mezelf…’

Ze ploft neer op de stoel, ‘zo wat ben ik blij dat ik hier nu bij je zit want ik loop he-le-maal vast’, verzucht ze. 

Hardwerkend.

Hoog verantwoordelijkheidsgevoel.

Zeer sensitief. 

Met haar werk gaat het goed, loopt het nu allemaal lekker. 

Een tijdje terug hadden we daar al een paar mooie focus sessies voor gedaan.

Open, nieuwsgierig, leergierig naar haar eigen patronen en in-de-weg-zitters.

Alle oh’s en aha’s pende ze meteen in haar prachtige notitieboekje, waar ze trouwens ook heel mooie illustraties in een paar minuten krabbelde. 

Ik zie meteen voor me hoe er een prachtig boekje te maken zou zijn met haar illustraties en handgeschreven inzichten erbij. Hoewel ze zelf haar creativiteit minder zitten besluit ze op dat moment wel meer creativiteit in haar werk met teams toe te passen.  En ze boekt ook een weekend naar zee, echt tijd voor haarzelf, haar creativiteit, even me-time en opladen. 

Naar zee

“Hoe was je paar dagen zee?”, vraag ik. “Pfff een ramp. Ik voelde me verschrikkelijk. De workshop had weinig met creativiteit en vooral met binnen lijntjes tekenen te maken. Niets voor mij. Ik voelde me opgesloten en alsof ik 3 jaar oud was.”

“Wat jammer, maar hoe was het aan de zee, maakte dat veel goed?”, vraag ik verder.

“Nou, ik zat daar op het strand, mooi weer, lekker zonnetje, maar ik voelde me bekeken. Alsof er wel 100 mensen naar me keken. Terwijl, er was bijna niemand, het was ook helemaal niet zo. Maar zo voelde het. Opgejaagd, snel weer weg. Uiteindelijk besloot ik op mijn kamer wat te eten, maar ik voelde me triest.”

We praten verder over de weerspiegelingen in de buitenwereld als reflectie van wat er leeft in je binnenwereld. Ondertussen zet ik ook bewust een veld van onvoorwaardelijke waarderende energie om haar heen. Ze gaapt wat en ontspant meer.

“Hoe vertrok je van huis voor dat weekendje weg, had je er zin in?” 

“Nou, ik voelde me schuldig, dat ik alleen iets voor mezelf ging doen. Dus ik ging al met een niet al te lekker gevoel weg. Dat werd alleen maar sterker daar op het strand.” Ineens is ze stil… “Oh… het kwartje valt, dat gevoel op het strand, die 100 blikken op me gericht… dat ging natuurlijk over dat het niet mag van mezelf.” 

Stilte… Verdriet…

Ik laat de energie even z’n werk doen, het wordt ruimer, lichter, er ontstaat lucht. Letterlijk met een diepe zucht. 

 

Heb je wel eens gehoord van het Geluksplafond?

Met vragende nieuwsgierige ogen kijkt ze me aan.

We staan onszelf vaak maar een bepaalde mate van geluk toe. Om onbewust op x-moment te zeggen dat het zo wel genoeg is met dat geluk. Dergelijke patronen ontstaan in de loop van ons leven. ‘“Ja dat klopt wel zegt ze, ik mag even genieten maar daarna moet ik wel weer keihard werken. En overal mijn best voor doen, want anders telt het niet.”

Hoe zou het zijn als dat Geluksplafond er niet was? Als alles wat je deed mocht vanuit het gevoel dat je geniet, dat het je geluk is, ook in je werk, ook als je flink je schouders ergens onder zet? Ook als je met je partner stappen wilt zetten? Hoe hard ben je aan het werk in je relatie? Doe jij al het werk? Voel jij je oververantwoordelijk? Hoe zou je relatie eruit zien als je echt van het ene geluksmoment naar het andere mag gaan? 

“Maar hoe doe ik dat? Want we willen vaak heel verschillende dingen, ik ben de regelaar, degene die vraagt en praat.”

“Voel je je er gelukkig bij op die manier?” 

Stil…

“Nee, niet echt…” 

“En hoe zou het zijn als je, het heel klein en simpel houdend, elke dag in het moment bewust kiest voor hoe het voor jou als geluk voelt? Ofwel, hoe voelt het voor jou fijn en aangenaam? Kun je vanuit liefde voor jou zelf, vanuit liefde voor jouw leven, telkens voelen welke kant je op wilt bewegen?” 

Vastberaden veert ze op, “Dát is mijn weg, ik voel het. Ik voel me zo gejaagd omdat ik altijd maar hard werk, er voor anderen ben en oververantwoordelijk voel. Maar verantwoordelijk zijn voor de liefde voor mezelf, dat is natuurlijk de basis, de eerste stap van elke dag. ‘Dat ga ik doen!  Elke dag bewust een moment van genieten en geluk. Een beginnetje.”

 

We nemen wat praktische handvatten door. Mooi, die keuze, dat is een daad van pure zelfliefde. De knop is om. 

Haar energie voelt lichter, helderder. 

Even later krijg ik een fotoberichtje: me-time momentje in de tuin

Er is geen enkele reden om jezelf minder dan het beste te gunnen. Om liefde, creativiteit en overvloed te ervaren, om te doen wat je het allerliefste doet, ook al is het maar even op een dag. Sta jezelf toe ongeremd geluk te mogen ervaren. Groots, klein, het maakt niet uit, jouw ervaring, daar gaat het om. Inspireer anderen hetzelfde te doen.

 

Volg je natuur, luister naar wat er leeft in je binnenwereld, dat brengt duurzaam geluk.

 

Boeken en tips:

The Big Leap, Gay Hendricks

Verslaafd aan liefde, Jan Geurtz

1. Pieker je ergens langer dan een minuut over? Laat het los. Het vraagt om oefening, maar het geeft ruimte. Ik oefen er ook elke dag nog mee. Mag je gerust een mensenleven over doen 🙂

2. De 3-dagen-regel: geef jezelf de ruimte om bij een nieuw plan, initiatief, enthousiaste brainwave het 3 dagen te laten rusten. Zit de energie er dan nog in? Go! Vooral als je erg creatief en enthousiast bent, is dit een fijne. 

3. Stel je voor, je ligt op bed, het is je laatste dag. (Ja, dat duurt hopelijk nog een flinke tijd!) Je kijkt terug op je leven… Waar heb je spijt van? Wat had je graag willen doen? Schrijf op en draai het om; maak er wensen van en onderneem meteen vandaag een actie. Ook al is het maar een kleine… 

 

Meer inspiratie

”Meer

Mijn missie? Inspireren! Zoveel mogelijk mensen mogen raken en op weg helpen hun persoonlijke missie te manifesteren. Vanuit hun kracht en talent, zichtbaar zijn en waarde delen. Dat maakt de wereld mooier en leuker! Wauw, wat een rijkdom.